“БАЛАЛАРЫМНЫ ИСКӘ АЛМАГАН КӨНЕМ ЮК”
Үз гомерендә нинди генә сынаулар кичерергә туры килмәсен, Финә апа сабыр холыклы, көчле рухлы булып калган. Аңа һич кенә дә […]
Үз гомерендә нинди генә сынаулар кичерергә туры килмәсен, Финә апа сабыр холыклы, көчле рухлы булып калган. Аңа һич кенә дә […]
Һәр бала дөньяга үз бәхете белән килә. Әмма ул-кызларыбыз тормышының бәхет-сөенечкә күмелүе ата-анадан тора. Бу яктан Әлки районы Яңа
Лаеш балалар йорты директоры Рузалия ВӘЛИУЛЛИНА утыз елдан артык ятим балалар дип җан атып яши. Балалар йортыннан киткәндә, егет-кызларны төрле
«Кояш нурын да күрмим”, — дип җаваплаган бу ир-атның тавышы телефон аша бик көр ишетелде. “Дөм сукыр оптимист” дисәләр дә,
Мамадыш районының “Берсут” җәнлек совхозында яшәүче Габидуллиннар гаиләсенә 1999 елның 10 ноябрендә кайгылы хәбәр килеп ирешә. “Улыгыз Айдар яраланды, хастаханәдә
Чаллыда яшәүче I төркем инвалиды Рамил Гобәйдуллин 25 яшендә күрми башлаган. Озак вакыт шикәр диабеты белән авыру сәбәпле, күзенә зыян